Warszawa 1852
Nakładem Juliusza Schmidt
litografia barwna, scena 10,8 x 15,2 cm., plansza 17,5 x 24 cm. kremowe passepartout, w świetle passepartout 37 cm x 31 cm.

Sygn. (nadruk typograficzny) l.d. Warszawa Nakładem Juliusza Schmidt, p.d. J. Jacottet et C. Riviere lith.
Rycina nr 15 z albumu "Widoki Warszawy" wydanego przez J. Schmidta w zakładzie litograficznym Alfreda Leona Lemerciera w Paryży wg rysunków Wojciecha Gersona i Adama Leruego.

Oryginalna litofrafia przedstawiająca Kościół parafialny pw. św. Karola Boromeusza w Warszawie znajdującego się przy ul. Chłodnej 21 na Mirowie. Wybudowany w latach 1841-1849 w stylu neorenesansowym według projektu Henryka Marconiego.Kościół, ufundowany przez księżniczkę Klementynę z Sanguszków Małachowską właścicielkę dóbr lubartowskich, która przeznaczyła na ten cel 200 000 złp,[2] wzniesiony został u zbiegu ulic Chłodnej i Elektoralnej na terenie Placu Pod Lwem, na zakończeniu Osi Saskiej. Kamień węgielny położono 18 sierpnia 1841 roku. Klementyna Małachowska zmarła w Paryżu 26 grudnia 1841, chwilowo przerwano prace przy budowie. Wtedy rząd postanowił przeznaczyć na budowę początkowo 150 000 złp i powtórnie 117 738 gr.9 (w październiku 1847).[2] Wzorowany na rzymskiej bazylice Santa Maria Maggiore, zbudowany został na planie krzyża łacińskiego; trójnawowy, płaski strop kasetonowy oparty na żeliwnych. kolumnach korynckich.